یادبود

 

بعضی وقتا حس می‌کنی باید نباشی، بودن دردی رو دوا نمی‌کنه –هرچند نبودن هم دوا نکنه- باید بری و تو گرد و خاک زندگی محو شی. این مدت گذشته حسی شبیه به همین داشتم... و همین میشه که اولین پست سال جدید رو تو تیر ماهش می‌نویسم.

بعضی وقتا شیش ماه که هیچ، اگه بیشتر هم بگذره، پشیمون نمیشی. و این خیلی خوبه؛ خوبه که مونده باشی سر حرفت، حتی اگه شصت و شیش ماه گذشته باشه. و چشیده‌م طعم تلخ پشیمونی رو که ذره‌ای فایده نداشته. کی فکرشو می‌کرد که هشت ماه بعد از اون هشتم هشتمین ماه سال بشه هشتم تیر که اولین روز ماه رمضون باشه. آدم مذهبی‌ای نیستم. یعنی بیشتر مذهب خودم رو دنبال می‌کنم که به زعم خیلیا به درد نمی‌خوره. ولی چه اهمیتی داره...؟ دیگران و نظراتشون چه اهمیتی دارن...؟ هیچی
همین چند وقت پیش بود که با کسی بحث می‌کردم سر همین موضوعات. می‌گفت اگه فلان کار رو می‌کنی، چرا بهمان کار رو نمی‌کنی؟ یا اگه فلان کار رو نمی‌کنی، پس چطور بهمان کار رو می‌کنی؟ سعی کردم روشنش کنم که به من ربطی نداره که چارچوب‌های ذهنی تو چی هست و چی نیست. من، همینم با همین مدل رفتارم
بگذریم، همه‌ی اینا رو گفتم تا به این برسم که اگه ماه رمضون همیشه تو سال مشغول جلو و عقب رفتن باشه و هر کی به سبک خودش با این ماه برخورد بکنه، ولی محاله من بتونم فرم و فضا و تجربه‌ی خاص این ماه و خصوصاً سحرهاش رو که خاص خودمه رو فراموش کنم. من باب یادآوری عرض کردم. یا حتی همون نیمه‌ی شعبان رو که همیشه دو چیز رو یادم میاره. یکی تعطیلیش رو و یکی هم اینکه هستن کسایی که این روز رو خیلی دوست داشته باشن...

/ 5 نظر / 18 بازدید
روناک

خوبه برگشتی ..

مهد

وقتی بودن و نبودنت فرقی نداره، بهتره نباشی. وقتی از انجام کاری هیچ وقت پشیمون نشی، این خیلی خیلی خوبه. هنوز آدمای سخت هست. برا یکی نیمه شعبان خاطره ی خوب و خوشِ و یکی همسرشو تو این روز دست میده

مریم

خیلی بده بودن دردی رو دوا نکنه...به کرات اینو حس کردم. البته نه درباره ی خودم!

سعید

بودن یا نبودن وقتی معلوم میشه فایده داره یا نه که واقعا نباشی مطمئن باش بودن همه ما دلیل داره و اگه دلیل نداشت خدا اجازه نمیداد اینجا تنفس کنیم و راحت زندگی کنیم حتی یه مورچه هم بدون دلیل زنده نیس ما ها که اشرف مخلوقات خدا هستیم تو بزرگی خودت رو دریاب ببین واسه چی اینجا هستیم

ستاره

خعلی مشکووکیییی..[متفکر]